ආත්මාර්ථකාමී සිංහයා

ආත්මාර්ථකාමී සිංහයා

ගංගාවක් අසල, සශ්‍රීක, අලංකාර වනපෙතක් විය. එහි විවිධ සත්වයන්, සාමයෙන් වාසය කළහ. මෙම වනපෙතේ රජු වූයේ බලසම්පන්න, නමුත් ආත්මාර්ථකාමී සිංහයෙකි. ඔහු සිය බලයෙන්, අනෙකුත් සත්වයන්ට පීඩා කළේය. ඔහු ඔවුන්ගේ ආහාර සොරකම් කළේය, ඔවුන්ට භීතියෙන් ජීවත් වීමට සැලැස්සුවේය. ඔහු කිසි විටෙකත් අන් අයගේ දුක ගැන නොසැලකුවේය. ඔහුගේ එකම අරමුණ වූයේ ඔහුගේම අවශ්‍යතා, ඔහුගේම සුවපහසුව පමණි.

“අපේ රජු ඉතාම දුෂ්ටය,” එක් මුවෙක් කීවේය. “ඔහු අපට කිසිදු සාමයක් ලබා දෙන්නේ නැත.” “ඔහු අපේ ආහාර සොරකම් කරයි, අපට බියෙන් ජීවත් වීමට සලස්වයි,” තවත් සතෙකු දුකින් පැවසීය. “අපට මේ තත්ත්වයෙන් මිදීමට මාර්ගයක් නැද්ද?”

එක් දිනෙක, වනපෙතට දැඩි ගින්නක් පැතිර ගියේය. ගින්න වේගයෙන් පැතිර ගියේය. ගස් කොළන් දැවී ගියේය. සත්වයන්ට පලා යාමට තැනක් නොවීය. ඔවුන් දැඩි භීතියෙන් සිටියහ. ආත්මාර්ථකාමී සිංහයා, සිය බලයෙන්, අනෙකුත් සත්වයන් තල්ලු කරමින්, ගංගාව දෙසට දිව ගියේය. ඔහු සිතුවේ, තමා පමණක් ගංගාවට පිහිනා, ගින්නෙන් බේරෙන බවයි.

“පසෙකට වී සිටිව්!” සිංහයා ගර්ජනා කළේය. “මාගේ මාර්ගයෙන් ඉවත් වන්න! මා පමණක් බේරිය යුතුයි!” අනෙකුත් සත්වයන්, සිංහයාගේ ආත්මාර්ථකාමී කම දුටු විට, ඔවුන්ගේ හදවත් වේදනාවෙන් පිරී ගියේය. ඔවුන්ට සිංහයාගෙන් කිසිදු උපකාරයක් බලාපොරොත්තු වීමට ඉඩක් නොවීය.

මෙම අවස්ථාවේදීම, බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, එක් ඤාණවන්ත, කරුණාවන්ත, සහ ධෛර්යවන්ත අලියෙකු ලෙස උපත ලබා, එම වනපෙතේ සිටියහ. ඔහු සිංහයාගේ ආත්මාර්ථකාමී කම සහ අනෙකුත් සත්වයන්ගේ දුක දුටු විට, ඔහුට සිංහයාට ධර්මය දේශනා කිරීමට තීරණය කළේය. “මහත් සිංහ රජ,” අලියා මෘදු ස්වරයෙන් කීවේය. “නුඹගේ ආත්මාර්ථකාමී කම නිසා නුඹේ රාජධානිය විනාශ වී යනු ඇත. සැබෑ රජෙකු යනු සිය සත්වයන්ට ආරක්ෂාව සපයන, ඔවුන්ට කරුණාවෙන් සලකන කෙනෙකුයි. නුඹ ධර්මයෙහි පිහිටිය යුතුයි.”

“මාගේ මාර්ගයෙන් ඉවත් වන්න, ඤාණවන්ත අලියා,” සිංහයා කෝපයෙන් කීවේය. “මාගේ සුවපහසුව මාගේ ය. මට අන් අය ගැන කමක් නැත.” අලියා, සිංහයාගේ ආත්මාර්ථකාමී කම නොතකා, සිය ධෛර්යයෙන්, අනෙකුත් සත්වයන් ගංගාව වෙත ගෙන ගියේය. ඔහු සිය ශක්තිමත් කඳින් ගින්නට වැට යොදන ලදී. ඔහු සියලු සත්වයන්ට සාමයෙන් ගංගාව තරණය කිරීමට උදව් කළේය.

ආත්මාර්ථකාමී සිංහයා, ගංගාව වෙත ළඟා වූ විට, ඔහුට කිසිදු උපකාරයක් නොලැබිණි. අනෙකුත් සත්වයන්, සිංහයාගේ ආත්මාර්ථකාමී කම නිසා, ඔහුට උදව් කළේ නැත. සිංහයා, තනිවම, දැවෙන ගින්නට මුහුණ දුන්නේය. ඔහුට ධර්මයෙහි පිහිටීමට හෝ අන් අයට උපකාර කිරීමට අවස්ථාවක් නොවීය. ඔහුට සිය ආත්මාර්ථකාමී කමට දඬුවම් ලැබුණි.

අලියා, සියලු සත්වයන් ගංගාව තරණය කළ පසු, ඔහු සිංහයා දුටුවේය. සිංහයා, ගින්නෙන් පිළිස්සී, දුකින් සිටියේය. අලියා, සිය කරුණාවෙන්, සිංහයාට උදව් කළේය. ඔහු සිංහයා ගංගාව තරණය කිරීමට උපකාර කළේය. සිංහයා, අලියාගේ කරුණාව දුටු විට, ලැජ්ජාවට පත් විය. “මහත් අලියා,” ඔහු කීවේය. “මාගේ ආත්මාර්ථකාමී කම නිසා මාගේ රාජධානිය අනතුරට පත් විය. මා ඔබෙන් සමාව අයදිමි. මා ධර්මයෙහි පිහිටීමට පොරොන්දු වෙමි.”

එතැන් සිට, සිංහයා, ධර්මයෙහි පිහිටා, ධර්මිෂ්ඨ පාලනයක් කළේය. ඔහු සිය සත්වයන්ට කරුණාවෙන්, ධෛර්යයෙන්, සහ ඤාණයෙන් සැලකුවේය. ඔහුගේ රාජධානිය සාමයෙන් හා සතුටින් පිරී ගියේය. බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, සිංහයාට ධර්මය ඉගැන්වූ අතර, සිංහයා ධර්මිෂ්ඨ රජෙකු බවට පත් විය.